Het dubbelleven van een goalie

EINDHOVEN – Twintig jaar jong, fulltime baan en ondertussen leven als een topsporter. Voor ijshockeyster Djarna Mans is het de dagelijkse gang van zaken. In het leven van de keepster van Eindhoven Kemphanen en het nationaal vrouwenteam, draait alles om discipline.

Het clubseizoen is afgelopen. Maar terwijl anderen afschakelen, begint voor de goalie de volgende fase. ,,Ik zit nu in de zomertraining”, zegt Djarna. ,,Werken, eten, even thuis zijn en weer door naar het ijs. We proberen zo fit mogelijk te blijven.” Ook al, omdat 12-18 april in Spanje het WK Divisie 1B (derde niveau) plaatsvindt.

Intensiteit

Djarna speelt in Eindhoven in de U23, waar ze als enige vrouw tussen de mannen staat. Behalve dat, is ze de derde goalie van het manneneredivisieteam. ,,Het mannenijshockey is anders dan het vrouwenijshockey”, zegt Djarna. ,,Zo hebben de mannen veel fysiek contact, bij de vrouwen is dat verboden.”

,,Dat merk je wel, maar ik maak als goalie sowieso weinig contact met tegenstanders.” Ze krijgt overigens niet veel ijstijd in het eredivisieteam. ,,Maar ik speel gelukkig alles in de U23. Daardoor blijf ik in mijn ritme.”

Djarna werkt veertig uur per week in de schoonmaak. Haar dagen zijn strak gepland en dat laat weinig ruimte voor rust. ,,Ik begin ’s ochtends vroeg met werken”, vertelt ze. ,,Daarna eet ik iets en ga ik weer het ijs op.”

,,Ik train minimaal vier tot vijf keer in de week. Om fysiek sterk te blijven, doe ik ook aan krachttraining en trainen op de racefiets. Daar komen de wedstrijden bij. Als er vrije tijd is, ben ik vooral graag samen met vrienden en familie. Zij geven me ook de meeste steun langs de kant.”

Marc-André Fleury

Wanneer ze terugkijkt op haar carrière tot nu toe, springen er een aantal momenten uit. ,,Kampioen worden in mijn eerste seizoen was heel speciaal”, zegt Djarna. ,,Als ik eraan terugdenk, krijg ik weer een lach op mijn gezicht. En spelen voor Oranje is een droom die uitkomt.”

,,Mijn niveau? Dat is meestal hetzelfde, precies wat je nodig hebt als goalie.” Djarna’s grote voorbeeld is NHL-keeper Marc-André Fleury, en dat zie je terug in de shirtnummers. Beide goalies dragen 29.

,,Mijn ultieme droom: spelen in het buitenland. Geen makkelijke route voor een Nederlandse ijshockeyer. IJshockey is hier nog altijd een kleine sport, al begint dat langzaam te veranderen. De populariteit groeit, er komen steeds meer mensen naar de eredivisiewedstrijden. Bij onze thuiswedstrijden zitten gemiddeld 1300 fans op de tribunes.”

Liefde voor het spel

Ze ziet ook in het vrouwenijshockey een positieve ontwikkeling. ,,Het aantal ijshockeysters groeit”, aldus Djarna. ,,Maar je hoeft niet per se jong te zijn om te beginnen. We hebben meiden die op hun 28e of zelfs 35e zijn gestart.”

Djarna rolde als ‘veldspeler’ in het ijshockey. Maar ze was nog geen vijf minuten bezig, of ze stond al in het doel. Daar staat ze nog steeds. Met dezelfde drive, discipline en liefde voor het spel. ,,Er zit geen ingewikkelde filosofie achter”, besluit de goalie. ,,Als je toegewijd bent en hard werkt, kun je een heel eind komen.”

Info: kemphanen.nl en ijshockey.nl.