‘Woenselse’ Belg tweede in zwaarste zeetocht ter wereld

EINDHOVEN – Wat doet deze Belg op zweetdruppel.nl? Hij werd niet geboren in Eindhoven, en hij woont er niet. Is de topatleet verbonden aan een Eindhovense sportvereniging? Nee.

Geen enkel aanknopingspunt, of toch? Zit het ‘m in zijn naam: Thomas van Woensel (31)? Tandarts van beroep, maar van overtuiging ultraloper, die zo nu en dan een stevig uitstapje maakt. Zo werd hij onlangs tweede in de waanzinsroeiwedstrijd World’s Toughest Row (WTR).

Mentale beproeving

Een plek genaamd Woensel, komt nergens anders ter wereld dan in Eindhoven voor. En de geschiedenis van Woensel gaat ver terug. Wat nu de begraafplaats Oude Toren in het stadsdeel Woensel-Zuid is, was in de vroege middeleeuwen een nederzetting.

De WTR voert van La Gomera op de Canarische Eilanden tot Antigua in het Caribisch gebied. We hebben het over een afstand van liefst 2600 nautische mijlen (ruim 4800 kilometer).

,,Ik daag mezelf graag fysiek en mentaal uit”, aldus Van Woensel. ,,Deze wedstrijd was vooral een mentale beproeving. Je leeft een week of zes in je eentje op zee.”

Woensel werd in 1107 voor het eerst officieel vermeld. Paus Paschalis II bevestigde in een schrijven, dat de Trudoabdij van Sint-Truiden rechten had in Woensel, ook met betrekking tot de kerk aldaar.

De man uit Heist-op-den-Berg kocht een zeer kostbare boot om mee te kunnen doen aan de megatocht over de Atlantische Oceaan. Hij bereidde zich er twee jaar op voor. ,,Gaandeweg slaat de twijfel weleens toe”, zegt-ie.

,,Is het de moeite wel waard? Kun je het straks überhaupt aan? En je hebt er jaren voor gespaard. Het inschrijfgeld alleen, bedraagt 22.500 euro. Het geld verdwijnt van je rekening, terwijl je vrienden trouwen en een huis kopen.”

In 1831 begon de Belgische Revolutie. Zuidelijke provincies van het Koninkrijk der Nederlanden scheidden zich acht jaar later af.

Valle d’Aosta

,,Ik was keihard aan het trainen op de venijnige Noordzee en de facturen bleven binnenstromen. Ja, je vraagt je regelmatig af waarmee je bezig bent.”

Woensel bleef deel uitmaken van het Koninkrijk, maar veel ‘Hollanders’ trokken in de decennia na de scheiding naar het nieuwe land. Dat gebeurde destijds om economische redenen, maar ook door persoonlijke relaties.  

Van Woensel is in de eerste plaats ultraloper. Zo liep hij een tijd terug een Ultra Trail in Valle d’Aosta. ,,Het parcours was ongeveer 450 kilometer lang, met daarin 32.000 hoogtemeters. Ik liep 161 uur en sliep maar 10 uur. Ik ben erg trots op die prestatie.”

Voorouders van Van Woensel moeten ooit hier gehuisd hebben. Misschien wel in een hutje op de hei in de huidige Generalenbuurt, of in een kasteeltje aan het Hemelrijken. In ieder geval zijn we content, dat Van Woensel zweetdruppel.nl te woord wil staan.

Hij mag ook trots zijn op de prestatie in de WTR. Oké, de weersomstandigheden zaten doorgaans mee, en Van Woensel is natuurlijk geen koekenbakker.  

Maar 4800 kilometer in 41 dagen, betekent gemiddeld per etmaal 117 kilometer afleggen. ,,Je bent door het ultralopen gewend aan lange, zware omstandigheden”, zegt de topatleet, die via satelliet soms contact had met het thuisfront.

,,Je moet er even inkomen, mijn begin van de tocht ging gepaard met fysieke en mentale pijntjes. Maar dan kom je in je ritme. En je roeit in trance zestien uur aan een stuk.”

Sociale babbel

Dat-ie tweede werd in de soloklasse, was van ondergeschikt belang voor Van Woensel.

,,Het gaat om het gevoel”, zegt de topsporter, van wie de hartslag in rust niet boven 45 slagen per minuut uitkomt. ,,Of ik bang ben geweest? Één keer in zwaar weer. En ik werd een tijdje achtervolgd door een blauwe marlijn. Hij kan je boot in no time lekprikken.”

,,Maar die natuurlijke rust. Je bent je aan het inspannen, zon op je lijf. Je kijkt over het water, en je ziet een walvis. Dat ik zoiets mocht meemaken. Onbetaalbaar. Ja, ik heb geweend van geluk.”

,,Roeien, eten, drinken, slapen”, vervolgt Van Woensel, die en passant 8000 euro ophaalde voor het Leuven Kankerinstituut. ,,Hoe eenvoudiger, hoe mooier. Begrijp me goed, ik ga graag om met mensen. Het was héél fijn dat ik mijn ouders en vrienden terugzag na de WTR.”

,,Maar op een gegeven moment is mijn sociale babbel op. Dan moet ik terugschakelen, weer even alleen zijn. De WTR heeft me ontzettend veel geld en zorgen gekost, maar plots sta je aan de start, en verdomd, het lúkt je.”

Info: worldstoughestrow.com

Info: uzleuven.be