‘In coma reageerde ik op mama’s voetstappen’

EINDHOVEN – Jeroen Raats (26) liep drie jaar terug zwaar hersenletsel op bij een motorcrash. Hoe gaat het vandaag de dag met de ex-ijshockeyer van Eindhoven Kemphanen? ,,Goh, Jeroen, zeggen ze soms, wat ben jij vooruitgegaan. Goed bedoeld, maar ik vergelijk alles met hoe het vóór het ongeluk was.” 

Jeroen doet deze zaterdag de voordeur van het ouderlijk huis in Geldrop open. Hij is kilo’s lichter, frisse blik in de ogen. En hij geeft met rechts een vrij stevige hand. Goh, Jeroen… 

Topsportmentaliteit

Een behoorlijk verschil met bijna twee jaar geleden, toen bovengetekende hem interviewde voor het Eindhovens Dagblad. Jeroen praatte en liep destijds een stuk moeilijker. En hij begroette je met een slappe linkerhand. 

Hij heeft veel te danken aan de VIN (Vroege Intensieve Neurorevalidatie) van het Libra Leijpark in Tilburg, waar hij drie maanden verbleef.

En hij revalideerde anderhalf jaar in het Daan Theeuwes Centrum voor intensieve neurorevalidatie in Woerden. Daar werkte hij vijf dagen per week keihard aan verbetering. Zijn topsportmentaliteit bleek na het ongeluk intact te zijn. 

,,Ik ben iedereen erg dankbaar”, zegt hij. ,,Ook papa, mama, mijn zus Lisa en mijn vriendin Gabi. Niks is hun te veel om mij te helpen. Maar het blijft klote.” 

,,Wat heeft-ie toch geluk gehad, hoor ik weleens. Omdat ik niet dood ben. Man, ik zal nooit meer scoren in een ijshockeywedstrijd.” 

Voetstappen

,,Je mist ook kleinere dingen, zoals het nadoen van stemmen. Het Limburgs accent van mama zat perfect in mijn repertoire. Zó leuk om te doen, maar het gaat niet meer.”

Het was direct na het ongeluk de vraag, of Jeroen in leven zou blijven. Hij werd twee keer in een kunstmatige coma gebracht. ,,Gek”, zegt hij, ,,maar in coma reageerde ik sterk op bepaalde dingen. Als mama binnenkwam, draaide ik mijn hoofd naar haar toe. Ik reageerde op haar voetstappen. Is me verteld.”  

Hij zou nooit meer kunnen lopen. Praten? Ook dat zou moeilijk worden. Maar Jeroen legde zich er niet bij neer. ,,Je blijft denken als topsporter”, zegt-ie. ,,Niet opgeven, er is altijd hoop. Zoiets.”

,,Mijn doel was: weer lopen en praten. Dat lukte. Maar het gaat niet meer als vroeger, en dat frustreert me. Ik kan de vooruitgang niet in het juiste perspectief zien.” 

,,Je stelt jezelf constant doelen. Neem het trainen in de sportschool. Kom op, die dikke kop en pens moeten dunner. Ik wilde 15 kilo afvallen. Dat is ook gelukt, wéér een doel bereikt. Maar na verloop van tijd raken de doelen op.” 

Assistent-coach 

IJshockey heeft opnieuw meer kleur aan zijn leven gegeven. Jeroen is assistent-coach van Kemphanens recreantenteam geworden. ,,Niet spelen, went nooit”, zegt-ie. ,,Maar praten over ijshockey is ook fijn. En ik geef hier en daar een schouderklopje. Je hoort bij de groep.” 

Zijn oud-ploeggenoten bezochten hem regelmatig na het ongeluk. Hoe zit dat nu? ,,Ze komen nog steeds langs”, zegt Jeroen. ,,Niet, omdat ik zielig ben of zo. Het gaat ze om mijn bruisende persoonlijkheid.” Hij grinnikt. 

Edwin van der Sar 

Precies een week voor Jeroens motorongeluk, kreeg voormalig topvoetbalkeeper Edwin van der Sar een hersenbloeding. Zijn eega Annemarie werd in 2009 getroffen door een hersenbloeding. Ze richtten in 2010 de Edwin van der Sar Foundation op.

Deze gaat sinds 2021 samen met de Hersenstichting. Één van hun gezamenlijke projecten heet The Class. Deze is bedoeld voor mensen tussen 18 en 30 met niet-aangeboren hersenletsel. The Class handelt over richting vinden in zaken als werk, sporten en leefstijl.

,,Het start voor mij begin 2027 in Eindhoven”, aldus Jeroen, die werd ingeloot voor The Class. ,,Ja, Van der Sar was een Ajacied. Daar houden ze in onze regio niet zo van. Geen probleem, ik geef niks om voetbal.”     

Info: hersenstichting.nl 

edwinvandersarfoundation.nl