Een familiedingetje
EINDHOVEN – Nicky van Doremalen (29) werd onlangs voor de tweede keer Nederlands kampioene enduro sprint. De geboren en getogen Eindhovense droomt erover dat ze ooit met haar dochter aan de start van een wedstrijd staat.
Er zijn twee vormen van enduro. De klassieke enduro is een vorm van langeafstandsmotorcross. De rijders volgen een bepijlde route, die bestaat uit trajecten. Deze voeren deels over de openbare weg, deels over onverharde wegen, bouwlanden en door bos. De trajecten worden afgewisseld met behendigheidsproeven op een afgesloten baan.
Druk
Nicky begon in coronatijd met enduro. ,,Mijn vader maakte me er warm voor”, zegt ze. ,,Hij rijdt al heel lang. Mijn partner rijdt inmiddels ook op hoog niveau. Enduro is een familiedingetje geworden.”
Haar pa is Alwin van Doremalen, oud-voorzitter van ijshockeyclub Eindhoven Kemphanen. De partner van Nicky heet Mike Beeren, oud-speler van Kemphanen. Nicky speelde afgelopen seizoen nog voor Vikings. Maar ze stopt met ijshockey.
,,We hebben een dochtertje”, zegt Nicky. ,,En we zijn een huis aan het bouwen in Veldhoven. Daar komt mijn werk en enduro bij. Het wordt me een beetje te druk. Misschien pak ik het ijshockey na verloop van tijd weer op.”
Enduro sprint wordt verreden op een afgesloten circuit. Omdat je tijdens de sprint niet op de openbare weg komt, heb je geen kenteken of verlichting nodig. Je rijdt meerdere keren korte klassementsproeven. De gereden tijden worden opgeteld, en de snelste coureur wint. De competitie is opgedeeld in verschillende klassen.
Nergens aan denken
Nicky won het NK enduro sprint in de vrouwenklasse. De mooiïgheid van deze sport zit ‘m in meerdere dingen. ,,De beheersing van de motor, de competitie en het sociale”, somt het lid van MAC Veldhoven op.
,,En het wereldje is een beetje een familie. Ik vind dat heel fijn. Het allermooiste? Je bent alleen met rijden bezig, je hoeft verder nergens aan te denken. Dat geeft rust.”
‘Nergens aan denken’, zat er voor Nicky niet in rond haar zestiende. Ze dacht destijds dag en nacht aan één ding. ,,Afvallen”, zegt ze. ,,En het was nooit genoeg. Je verliest ondertussen wel je lichamelijke én geestelijke kracht.”
Toen Nicky in de gaten kreeg dat niet alleen zij wegkwijnde, ging er een knop om. ,,Mijn ouders leden er ontzettend onder. En juist dat gaf me de kracht om uit het dal te klimmen.”
Ze werkt sinds een jaar als paraveterinair dierenverzorger in ROZE aan de Kanaaldijk-Noord in Eindhoven. ,,Er komt bij ons van alles binnen”, zegt Nicky. ,,Verwaarloosde beestjes, zwerfdieren.”
,,Wij geven dieren de hulp, die ze nodig hebben. Je voelt je daardoor nuttig. Ja, dat is erg belangrijk voor mij. En ik ga elke dag met plezier naar mijn werk. Als het aan mij ligt, blijf ik dit tot aan mijn pensioen doen.”
Jill
Ze bouwt met Mike een huis in Veldhoven. Dat wordt uiteraard ook het thuis van hun dochtertje Jill (3). ,,Ze was met drie weken op de crossbaan”, aldus Nicky. ,,Mike had een wedstrijd, Jill keek langs de kant toe met grote flappen over haar oortjes.”
,,Ze rijdt nu al op een crossmotortje. Ik hoop er stiekem op, dat we straks samen aan de start van een enduro staan. Dat gaat me een geweldig gevoel geven, denk ik. Het soort gevoel dat ik had, toen ik voor het eerst samen met mijn vader meedeed aan een enduro.”
Info:
2025 | Zweetdruppel.nl. Alle rechten voorbehouden.
Dit artikel, inclusief tekst, beeld- en videomateriaal, is eigendom van Zweetdruppel.nl en beschermd door het auteursrecht. Niets uit deze publicatie mag worden verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand, of openbaar gemaakt worden in enige vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch, door fotokopieën, opnamen of enige andere manier, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.
Voor vragen over reproductie en hergebruik kunt u contact opnemen via redactie@zweetdruppel.nl.
